Binnen KV Wageningen zijn we goed in heel veel dingen. Maar er is één onderdeel waar we al jaren op trainen en waar we toch af en toe nog een steekje laten vallen: communicatie. 

Ik zal eerlijk zijn: het gaat echt beter dan een paar jaar geleden. Er zijn minder verrassingen van het type ‘Hé, waarom kunnen we vandaag ineens niet parkeren?’ of ‘Oh, was er vandaag een toernooi?’. Maar helemaal vlekkeloos is het nog niet. En als voorzitter krijg je die signalen natuurlijk nét iets vaker dan gemiddeld. 

Het lastige is ook: communicatie binnen een vereniging is misschien wel de meest ingewikkelde teamsport die er is. Een wedstrijd speel je met acht mensen in het veld en een paar wissels. Maar onze club? Die bestaat uit honderden leden, ouders, vrijwilligers, trainers, commissies en supporters. Iedereen met z’n eigen rol, informatiebehoefte en manier van communiceren. 

En ergens midden in dat speelveld staat altijd iemand die dacht: ‘Dit heb ik toch doorgegeven?’ En iemand anders die dacht: ‘Dit had ik toch moeten weten?’ 

De waarheid ligt meestal precies daar tussenin. En ik snap beiden kanten. Echt. 

We kunnen namelijk niet van elke vrijwilliger verwachten dat die aan álles denkt. Mensen doen hun best, naast werk, studie, gezin en alle andere verplichtingen. Dat maakt onze club juist mooi: we draaien op betrokkenheid en inzet. Tegelijkertijd is het voor degene die informatie mist wél vervelend. Niemand vindt het leuk om voor een verrassing te staan die eigenlijk voorkomen had kunnen worden. 

Daarom blijven we investeren in verbetering. Op dit moment zijn we bezig met een online platform/app waarmee we gerichter kunnen communiceren. Niet meer hopen dat iedereen het ergens leest, maar informatie actief naar de juiste groepen sturen. Met pushberichten, overzicht en minder ruis. Dat gaat ons helpen. Daar ben ik van overtuigd. 

Maar we moeten ook realistisch blijven: geen enkel systeem gaat dit volledig oplossen. Communicatie blijft mensenwerk. En misschien is dat wel de sleutel. 

Ik zou het namelijk mooi vinden als we elkaar hierin blijven helpen. Dat we niet alleen kijken naar wat er ontbreekt, maar ook naar wat we zelf kunnen doen. Iets doorsturen, even navragen. Of gewoon iemand wijzen op informatie waarvan je denkt‘dit is relevant voor jou’. 

En misschien nog wel belangrijker ‘laten we mild blijven naar elkaar als het een keer niet helemaal goed gaat’. Niet meteen de irritatie opzoeken, maar het gesprek. Want uiteindelijk zitten we allemaal aan dezelfde kant. We willen allemaal een club waar dingen goed geregeld zijn. Waar mensen zich welkom voelen en weten waar ze aan toe zijn. 

Dat bereiken we niet door foutloos te zijn. Dat bereiken we door het samen steeds een beetje beter te doen. 

Dus ja, communicatie blijft voorlopig onze lastigste wedstrijd. Maar gelukkig is dat er wel één waarin we met z’n allen in hetzelfde team spelen. 

En wie weet… misschien komt er ooit een dag dat niemand meer verrast wordt binnen KV Wageningen. Al blijven sommige verrassingen natuurlijk noodzakelijk en heel leuk 😊