• Wedstrijdverslag Wageningen 3

    12 sep 2022
  • Wageningen 3 – Amicitia 2

    Zaterdag 10 september, de start van weer een nieuwe competitie. Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Ook wij zijn er weer klaar voor, met nieuwe spelers en een nieuw trainersduo. Toen ik ’s ochtends uit bed stapte, had ik weinig zin in de wedstrijd toen ik uit het raam keek en de regen met bakken uit de hemel zag komen. Maar gaandeweg de ochtend trokken de grijze wolken weg en maakten plaats voor een mooie blauwe lucht met zelfs een beetje zon. Alles wees erop dat het een spectaculaire middag zou worden. Al dan niet omdat het dus prachtig weer was, maar ook omdat Timon Los voor het eerst in jaren normale sokken aanhad in plaats van de kenmerkende en foeilelijke enkelsokjes. Er was hem namelijk verteld dat hij absoluut niet zou mogen spelen als hij geen normale sokken zou dragen. En na jaren is Timon dan toch gezwicht voor de druk. 

    Goed, het beloofde dus een spectaculaire middag te worden, aanvang 14:00 tegen Amicitia 2 uit Vriezenveen. Ik kan alvast verklappen, die spectaculaire middag, die kwam er niet. Maar de punten zijn wel in Wageningen gebleven (11-6). De eerste keer weer inschieten in de rust van de voorgaande wedstrijd, dat is toch weer even wennen ook. En nadat ook Indy net op tijd (of eigenlijk gewoon net te laat) haar schoenen aan had getrokken, stond iedereen netjes in hetzelfde inschiet shirt op het veld. Gelukkig was er ook een XL geregeld voor Niek, want in een iets kleiner shirt had hij denk ik ook niet gepast. Vervolgens een goede wedstrijd bespreking, om de motivatie hoog te houden en nog de laatste dingen te bespreken. Zinnen als “als we er vandaag finiaal af worden geschoten, is dat helemaal niet erg” of “we kunnen toch al niet meer degraderen nu Dalto zich heeft teruggetrokken” werden gesproken door ons nieuwe trainersduo Jan-Willem en Laura. Nu het moraal hoog was gehouden na deze bemoedigende woorden, waren we dan echt klaar voor de eerste wedstrijd. Met wedstrijd snacks verzorgd door Emily en onze nu al trouwste supporter Fay-Lynn stond niets ons meer in de weg om hier de wedstrijd te winnen.

    De eerste aanvallen hadden we het lastig met de lengte van de heren van Amicitia en moesten we nog even wennen aan hun fysieke spel. Maar door lekker uitverdedigen van Martijn konden we toch de eerste goal maken, waarna er dus niet heel veel zouden volgen. Gaandeweg de eerste helft konden we betere keuzes in maken en kregen we verdedigend veel grip op Amicitia. Door de goede druk konden zij weinig kansen nemen, wat resulteerde in een 7-3 ruststand. Na een goede bespreking en het even op adem komen, bleven we in de 2e helft doorgaan met strak verdedigen. Amicitia kwam hierdoor geen moment dichterbij en zo kon de wedstrijd relatief makkelijk (zo voelde het niet altijd) worden uitgespeeld. Richting het einde van de wedstrijd was de uitkomst al bepaald en was het hoogtepunt (of dieptepunt) van de wedstrijd de grandioos mislukte behind the back van Martijn op Sam.

    Tot volgende week!